Jan Budz Waluś był najstarszy z rodzeństwa, a było ich siedmioro.
Jako dziecko przeżył ciężką próbę, bo stracił mamę a i z przyczyn losowych stracił też dom rodzinny.
Kiedy miał 13 lat, wybuchła II wojna światowa i jak wszystkim, jemu też nie było łatwo.
Jednak nie załamał się, poszedł w góry i tam jako młody chłopak żeby zarobić, chodził z różnymi towarami przez góry na Słowacje i na Węgry. A że nie miał domu, to jak się wracał, często nocował u baców, którzy paśli owce na halach.
To wtedy jako młody chłopak zainteresował się graniem i śpiewaniem, bo na bacówkach juhasi, bacowie w wolnym czasie grali i śpiewali.
Zatem gdy nie chodził za Tatry, brał gęśle i uczył się grać. Podpatrywał jak grają inni, a ,, holny wiater i sumiące potoki podpowiadały mu nucicki, a były one cyste jak górski potok”.
Pewnego razu był złapany przez żandarmów i wywieziony na przymusowe roboty do Niemiec.
Dobrze, że trafili mu się dobrzy Niemcy, bo po roku wrócił do Polski. Ale młodość minęła i mając 24 lata ożenił się z Heleną, ale grać nie przestał. Gazdował, dzieci wychowywał i grał w różnych kapelach, na pruckach, na weselach, na posiadach.
Ciągle się doskonalił , uczył się nawet u Babci Dziadońki. To u niej w Bukowinie często wysiadywał i uczył się czystego góralskiego grania. Potem przez długie lata grał w kapeli ,, Stefany”, grał też z ,, Polockami” i ,,Pojasiami”.
Był taki czas, że założył zespół ,, Albatros” grając na różnych imprezach, zabawach, weselach.
Grał też w Zespole Góralskim ,, Ślebodni” oraz wiele razy przygrywał Dziecięcemu Zespołowi Góralskiemu ,, Zawaternik”.
Jako instrumentalista brał udział w różnych konkursach , przeglądach jak Sabałowe Bajania, Na Duchową Nutę zdobywając wiele pierwszych nagród.
Lubili go młodzi muzykanci, im to przekazywał swoją wiedzę i umiejętności.
Nad wyraz kochał rodzinę, ale jego drugą miłością była śleboda i granie na gęślach. A potrafił z nich wydobyć nuty o jakich tylko echo w górach pamięta i do dziś powtarza.
Był zdolnym samoukiem, miłośnikiem czystej góralskiej muzyki.
Odszedł od nas na Niebiańskie Polany 30 maja 1993 roku.